| แฟ้มประวัติJesuSpace... Griten en s...รูปถ่ายบล็อกรายการ | วิธีใช้ |
|
20 มกราคม ¿Lo cierras tú?Hoy vengo a proponeros un “juego” un poco especial.
Aunque mi blog lleva abierto no se cuanto tiempo, fue el 28 de diciembre cuando escribí la primera entrada por algo que me motivó en una visita de un espacio desconocido, y, por tanto, la primera vez que escribí con un sentido diferente a almacenar cosas en él, como quien guarda archivos que le gustan en un disco extraíble.
A partir de ese momento, mis tres semanas de vida aquí han cambiado mi perspectiva sobre lo que venía a ser todo esto. Ahora lo entiendo como un rincón de debate, de aprendizaje, de risas y sobre todo, de huidas ocasionales. La fórmula más precisa que logro encontrar es igualar este universo a “lectura” + “comunicación” (ya se sabe que la lectura, con todo lo aceptada que anda socialmente, tb guarda acérrimas críticas de la sociabilidad pues “hace al hombre egoísta” {bueno bueno, tampoco será tanto, aunque sí que da poca posibilidad a la interrelación}). Por eso, si tuviera que darle un adjetivo a esta experiencia es “dinamismo”.
Aquí la gente no escribe y guarda… ni siquiera escribe y enseña, es más, tampoco escribe y comparte… es que escribimos para compartir!! Es justo eso lo que me enganchó.
Mirando por esa ventana, y bajo la irrenunciable excusa de haber encontrado a un grupo de personas que no solo adoran pensar y escribir, sino que lo hacen de una manera exquisita, decidí, con la inestimable iluminación de Santixu (que fue quién realmente me dio la idea a priori), más allá de exponer mis ideas a debate (o debatir las vuestras), compartir esas ideas con vosotros antes incluso de poner el punto final.
En definitiva, ¿Qué más dinamismo que escribir juntos?
La idea es, si os apetece, no publicar aún la tercera parte de “Lazos de agua”, cuento que os venía copiando por entregas (espero que Daxilva no se enfade demasiado
La magia es poder comprobar qué perspectiva iba tomando cada cual del cuento y poder ver los diferentes giros que le da cada cual a la historia mediante vuestra forma de pensar y escribir (algunas tan geniales como características, porque leyéndoos se encuentran estilos muy diferentes: sencillos, sarcásticos, correctos, parcos, profundos, directos, claros, metafóricos, poéticos, amables…). Pero sobre todo, el verdadero motivo que me ilusiona de hacer esto (pégame y llámame bobo) es poder, no sólo compartir y hablar sobre algo que uno ofrece, sino crear algo entre todos.
Las formas de hacerlo podrían ser muchas, pero después de pensarlo decidí que la más interesante sería recibirlos al correo y, pasada la fecha que propongamos, publicaría todos los finales (ya el mío incluido) primero de forma anónima para que podais comentarlos, y que cada uno diga libremente cuál le gustó más (sin la parcialidad de saber de quién es), o incluso, como algunos de vosotros os conocéis y os habéis leído bastante, intentar dilucidar de quién es cada cual.
Un par de días o tres después de eso, añadiría por fin el nombre de cada autor y una descripción personal de cada uno de los que hayan participado, para que los blogeros que no conozcan a los otros queden un poco presentados (esta última y para mí genial idea es made in Ángela).
La fecha que he pensado a priori para publicarlos es el domingo 29 por la noche (esto es tan variable como que una sola persona me dijera que está escribiendo pero q aún no lo tendrá para entonces…). Propongo ese día simplemente porque alguno hay que decir, porque lo que sí me gustaría es ponerlos una vez recogidos los que haya, para no coartar la libertad de otro que pudiera leerlo y estuviera escribiendo el suyo.
Está claro que, aunque mientras pensé y escribo esto se me vienen a la cabeza los blogeros con los que más me escribo (y que espero que sí que se animen), me haría mucha ilusión que a cualquiera que pase por aquí menos a menudo (o que entre por primera vez) le gustara la idea y participara igualmente con su propio fin de la historia (trabajo doble en ese caso al tenerse que poner al día con ella, pero no creo que lleve más de 10 minutos leer ambas partes), y aunque en algunos casos sé y en otros supongo que estáis muy liadillos, en el fondo cada uno puede darle la extensión que quiera (no vamos a venir con limitaciones en eso); aunque mi final, como cada una de las otras dos partes, ocupa unas 3 páginas de word aproximadamente, vosotros lo podéis hacer de tal dimensión (o de 6 veces más, eso ya a gusto del consumidor) o cerrarlo con una idea que ocupe apenas los 160 caracteres de un sms de móvil (si es tenéis capacidad de terminar la historia con tal síntesis… yo ahí si que no podría, ya me conocéis… suspenso gordo en concreción de ideas).
En definitiva, que ya sabéis que (y en este caso más que nunca) lo importante es participar.
¿Te animas? ข้อคิดเห็น (24)ในการเพิ่มข้อคิดเห็น ให้ลงชื่อเข้าใช้ด้วย Windows Live ID ของคุณ (หากคุณใช้ Hotmail, Messenger หรือ Xbox LIVE คุณมี Windows Live ID อยู่แล้ว) ลงชื่อเข้าใช้ หากยังไม่มี Windows Live ID ลงทะเบียน
การติดตามข้อมูล (1)URL การติดตามข้อมูลสำหรับข้อมูลนี้คือ: http://onjesuspace.spaces.live.com/blog/cns!752A330E4B10DA60!630.trak เว็บล็อกที่อ้างอิงข้อมูลนี้
|
|
|