แฟ้มประวัติJesuSpace... Griten en s...รูปถ่ายบล็อกรายการ เครื่องมือ วิธีใช้

บล็อก


20 มกราคม

¿Lo cierras tú?

Hoy vengo a proponeros un “juego” un poco especial.

 

Aunque mi blog lleva abierto no se cuanto tiempo, fue el 28 de diciembre cuando escribí la primera entrada por algo que me motivó en una visita de un espacio desconocido, y, por tanto, la primera vez que escribí con un sentido diferente a almacenar cosas en él, como quien guarda archivos que le gustan en un disco extraíble.

 

A partir de ese momento, mis tres semanas de vida aquí han cambiado mi perspectiva sobre lo que venía a ser todo esto. Ahora lo entiendo como un rincón de debate, de aprendizaje, de risas y sobre todo, de huidas ocasionales. La fórmula más precisa que logro encontrar es igualar este universo a “lectura” + “comunicación” (ya se sabe que la lectura, con todo lo aceptada que anda socialmente, tb guarda acérrimas críticas de la sociabilidad pues “hace al hombre egoísta” {bueno bueno, tampoco será tanto, aunque sí que da poca posibilidad a la interrelación}). Por eso, si tuviera que darle un adjetivo a esta experiencia es “dinamismo”.

 

Aquí la gente no escribe y guarda… ni siquiera escribe y enseña, es más, tampoco escribe y comparte… es que escribimos para compartir!! Es justo eso lo que me enganchó.

 

Mirando por esa ventana, y bajo la irrenunciable excusa de haber encontrado a un grupo de personas que no solo adoran pensar y escribir, sino que lo hacen de una manera exquisita, decidí, con la inestimable iluminación de Santixu (que fue quién realmente me dio la idea a priori), más allá de exponer mis ideas a debate (o debatir las vuestras), compartir esas ideas con vosotros antes incluso de poner el punto final.

 

En definitiva, ¿Qué más dinamismo que escribir juntos?

 

 

La idea es, si os apetece, no publicar aún la tercera parte de “Lazos de agua”, cuento que os venía copiando por entregas (espero que Daxilva no se enfade demasiadobrcho.jpg) y que vosotros/as escribáis vuestro propio final.

 

La magia es poder comprobar qué perspectiva iba tomando cada cual del cuento y poder ver los diferentes giros que le da cada cual a la historia mediante vuestra forma de pensar y escribir (algunas tan geniales como características, porque leyéndoos se encuentran estilos muy diferentes: sencillos, sarcásticos, correctos, parcos, profundos, directos, claros, metafóricos, poéticos, amables…). Pero sobre todo, el verdadero motivo que me ilusiona de hacer esto (pégame y llámame bobo) es poder, no sólo compartir y hablar sobre algo que uno ofrece, sino crear algo entre todos.

 

 

Las formas de hacerlo podrían ser muchas, pero después de pensarlo decidí que la más interesante sería recibirlos al correo y, pasada la fecha que propongamos, publicaría todos los finales (ya el mío incluido) primero de forma anónima para que podais comentarlos, y que cada uno diga libremente cuál le gustó más (sin la parcialidad de saber de quién es), o incluso, como algunos de vosotros os conocéis y os habéis leído bastante, intentar dilucidar de quién es cada cual.

 

Un par de días o tres después de eso, añadiría por fin el nombre de cada autor y una descripción personal de cada uno de los que hayan participado, para que los blogeros que no conozcan a los otros queden un poco presentados (esta última y para mí genial idea es made in Ángela).

 

No obstante, para cuidar la privacidad de cada uno, he creado para la ocasión una dirección de Hotmail a la que nombré lazosdeagua@hotmail.com (ahí tienes derroche de imaginación!!) y cuya contraseña es mifinal (otro alarde de creatividad, sí sí, lo se), para que podáis entrar y mandar vuestro final a la mía desde ahí (que para los pocos observadores diremos que es jamartosm@hotmail.com). Os pediría que en el asunto pusierais “final cuento” o algo q me facilite identificar el correo, ok? (sobre todo si me escribís desde vuestra dirección u otra que no sea lazosdeagua@... y que por tanto no conoceré…)

 

La fecha que he pensado a priori para publicarlos es el domingo 29 por la noche (esto es tan variable como que una sola persona me dijera que está escribiendo pero q aún no lo tendrá para entonces…). Propongo ese día simplemente porque alguno hay que decir, porque lo que sí me gustaría es ponerlos una vez recogidos los que haya, para no coartar la libertad de otro que pudiera leerlo y estuviera escribiendo el suyo.

 

Está claro que, aunque mientras pensé y escribo esto se me vienen a la cabeza los blogeros con los que más me escribo (y que espero que sí que se animen), me haría mucha ilusión que a cualquiera que pase por aquí menos a menudo (o que entre por primera vez) le gustara la idea y participara igualmente con su propio fin de la historia (trabajo doble en ese caso al tenerse que poner al día con ella, pero no creo que lleve más de 10 minutos leer ambas partes), y aunque en algunos casos sé y en otros supongo que estáis muy liadillos, en el fondo cada uno puede darle la extensión que quiera (no vamos a venir con limitaciones en eso); aunque mi final, como cada una de las otras dos partes, ocupa unas 3 páginas de word aproximadamente, vosotros lo podéis hacer de tal dimensión (o de 6 veces más, eso ya a gusto del consumidor) o cerrarlo con una idea que ocupe apenas los 160 caracteres de un sms de móvil (si es tenéis capacidad de terminar la historia con tal síntesis… yo ahí si que no podría, ya me conocéis… suspenso gordo en concreción de ideas).

 

En definitiva, que ya sabéis que (y en este caso más que nunca) lo importante es participar.

 

 

       ¿Te animas?

ข้อคิดเห็น (24)

โปรดรอสักครู่...
ขออภัย ข้อคิดเห็นที่คุณป้อนยาวเกินไป โปรดย่อให้สั้นลง
คุณไม่ได้ป้อนข้อมูลใดๆ โปรดลองอีกครั้ง
ขออภัย เราไม่สามารถเพิ่มข้อคิดเห็นของคุณได้ในขณะนี้ โปรดลองอีกครั้งในภายหลัง
ในการเพิ่มข้อคิดเห็น คุณต้องได้รับการอนุญาตจากผู้ปกครองของคุณ ร้องขอการอนุญาต
ผู้ปกครองของคุณได้ปิดการแสดงข้อคิดเห็น
ขออภัย เราไม่สามารถลบข้อคิดเห็นของคุณได้ในขณะนี้ โปรดลองอีกครั้งในภายหลัง
คุณแสดงข้อคิดเห็นเกินขีดจำกัดสูงสุดที่สามารถทำได้ในหนึ่งวันแล้ว โปรดลองอีกครั้งในอีก 24 ชั่วโมง
บัญชีของคุณถูกปิดใช้งานการแสดงข้อคิดเห็น เนื่องจากระบบของเราพบว่าคุณอาจกำลังสแปมผู้ใช้รายอื่น หากคุณมั่นใจว่าบัญชีของคุณถูกปิดใช้งานอย่างไม่ถูกต้อง โปรดติดต่อ ฝ่ายสนับสนุน Windows Live
ดำเนินการตรวจสอบความปลอดภัยทางด้านล่างเพื่อให้การแสดงข้อคิดเห็นของคุณเสร็จสมบูรณ์
อักขระที่คุณป้อนในการตรวจสอบความปลอดภัยต้องตรงกับอักขระในรูปภาพหรือเสียง

ในการเพิ่มข้อคิดเห็น ให้ลงชื่อเข้าใช้ด้วย Windows Live ID ของคุณ (หากคุณใช้ Hotmail, Messenger หรือ Xbox LIVE คุณมี Windows Live ID อยู่แล้ว) ลงชื่อเข้าใช้


หากยังไม่มี Windows Live ID ลงทะเบียน

Alabastroเขียน:
Bueno, Jesús. En fin, no sé qué decir. Hay tantas iniciativas en el ciberespacio... que uno no sabe por cual decantarse. XDDDD.
 
Quizá por todas.
 
Un abrazo.
 
P.S.: Cuento con que te sigas pasando por el espacio cuando gustes.
1 ก.พ.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Tamaruca เขียน:
Muchas gracias por tu opinión, Jesus-Allen, me interesaba especialmente ;-)
Un besico enorme. (te debo un mail)
24 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
_Liver_ เขียน:
Hola de nuevo Jesús...pues que sepas que voy a estar encantada de recibir tus visitas, así que cuando gustes ya lo sabes...
Tu propuesta sobre el cuento es genial, estoy a la espera de leer ese final tan esperado, participaré de forma pasiva (leyendo) porque aun no estoy al día con todo o con nada...jajaja..y se me cierran los ojos antes que nunca...aun no he pillado el ritmo (después de un tiempo sin poder entrar) y este trabajo nuevo me lleva algo estressada por lo que termino muertecita del todo...pero seguro que andaré por aquí...

Un besote azul...
24 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Mayo เขียน:
Ajá. Ok, ok, me doy por enterada con la explicación. Es lo que había entendido, pero temía haberme líado. No pasa na, yo te lo mandaré desde mi correo particular... ¡Dios mío! Espero que una mano de psicópata no salga desde el tuyo para atacarme! (jajaja) ;)
Gracias, eres un encanto. Me tratas muy bien con tus comentarios. Es un placer escribir con gente como tú leyendo.
Venga, en estos cinco días pillaré un respiro. Me releeré tu cuento to seguido... y veremos que le da por tramar a esta cabecita mía.
Una sonrisa enorme y un abrazo para ti.
23 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Mireia เขียน:
Acabo de llegar aqui y veo que tiene bastante movimiento y juego este espacio. Asi q tengo q ponerme al dia. Y ganas no me faltan.
Mil gracias por el comentario en mi space!
p.d. habia oido algo de lo de que moby era el mas utilizado en publicidad..pero la cifra no la sabia. No es para menos...
Saludos!!
23 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Lia-1982 เขียน:
Ains! y mi tete? no ta.... :_(
22 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Mayo เขียน:
Ya me has líao para estos días, jajaja. Yo que vengo toda dispuesta a encontrarme el final o, en su ausencia, releerme la segunda parte... ¡y me tienes esta genial entrada puesta!
Ains... Con el poquito tiempo libre que me adivino esta semana... ¡Pero es que no me puedo resistir! Yo me apunto, me lo pido, me lo pidooo. Intentaré que salga algo una pizca decente.
Lo que no tengo muy claro es lo de los correos... Bueno, veremos si mi torpeza consigue enterarse bien de eso.
Por cierto... gracias Jesús. Me siento tremendamente halagada con la frase añadida a mi link. Eres uno de esos que me animan, con tus palabras, a seguir escribiendo, leyendo y compartiendo.
Un besote.
22 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Da_Xilva เขียน:
Uis, al final fueron 5, error de calculo, perdon
22 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Da_Xilva เขียน:
3 cosas:
1.-Me apunto!
2.-Gracias por pedirme participar, es un halago de los gordos
3.-Me ofrezco como premio (para las feminas, claro)
4.-Pon en tu comentario de mi link lo que te de la gana, no problemo, de verdad!
5.-Estoy reventao, ya contare por aqui, es por eso que ahora te digo hasta mañana, necesito dormir
Un abrazo!
22 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Nelo_Bacora เขียน:
Vamos a ver Jesús…
jajaja
¿muy interesante?
Lo que yo he tratado de plasmar en “el Castillo de Armand”es tu propio Space.
Ese es tu castillo y lo he pintado de Armand
y de vampiros en honor a un amigo
y por lo que me sugieren tantos Spaces que nos visitan…
de este tipo de genero…”dark angels”…gotics (no se si se escribe así)vampiros en general y vampiros copiones de Spaces…
La gente que visita el castillo, son los que nos visitan en el Space,etc…
¿Se entiende mejor ahora?

Lo de la lectura, ya se que me puse un poco ordinario…, pero cuando me acuerdo de la asignatura obligada de la vida y milagros de Lénin en Cuba o de Trotski ,etc…se me cae el alma a los pies y no digamos de las biblias (de todos los colores y religiones)
Ese es el texto escrito que mata y por eso me cabrea.

No valgo yo Jesús…Soy muy torpe, de verdad te lo digo…
Mira, yo te puedo componer una obra de música clásica y te la escribo en solfeo, pero no se ni puedo cantar…qué quieres que te diga?
Lo intentaré…pero hay gente que lo hace mejor que yo.

Un abrazo

¿muy interesante? Jajajaja
Eres encantador…pero lo que me interesa, es que me digas lo que no te gusta, que eso es lo que yo no se.
Tammie me dice lo que no entiende. Adriana lo que le suscita y tu lo que te gusta…
¿Alguien me puede decir lo malo?
Es lo único que se puede corregir.
Otro abrazo
Nelo Bacora
22 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Desesperación_Pérez เขียน:
Me encanta el cambio de apariencia que le has dado a tu espacio :)
Hace tiempo que no venía por aquí, y veo que hay muchas novedades.
Tengo, sin falta, que ponerme al día.
Hoy venía solamente a saludarte, a dejarte un besillo,
a agradecerte las visitas y, sobre todo, las palabras.
Apunto como pendiente el asunto del final de Lazos de agua!
22 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Nelo_Bacora เขียน:
Dudas:
¿Se ahogó o no se ahogó la niña en la playa?
No lo has dejado claro. Parece que hablas de dos historias paralelas.
Reflexiones:
No sólo te convierte en egoísta el leer mucho…
Ese es el mensaje subliminal de Cervantes al escribir su novela.
Te vuelves gilipollas y pierdes el control de tu propia objetividad, es decir, pierdes tu propia personalidad, como para adquirir la de otros…(autores o actores)
pierdes tu sentido de la crítica para adquirir una prestada por la lectura (de una o de muchas), con lo cual, te puedes quedar en un engendro que Cervantes lo llamó Quijote.
Nos muestra como el sufrimiento, ni siquiera llega a ser tal, dado el vuelco cerebral que la lectura le dio y lo asumido del personaje. ( se supone, que los locos eran los demás…)
Es un caso exagerado, lo sé, pero debe ser así, para llegar a entender el efecto que nos puede llegar a producir el creer que por el simple hecho de estar publicado en un libro, un texto, puede ser ex cátedra, verídico el contenido e incluso divino e inapelable.
Muy peligrosa puede llegar a ser la lectura, cuando no es fuente de cultura.
¡Ojito con eso! que hay mucho pardillo proponiendo que se promulgue.
Luego, nos dicen que “esto si y esto no” Váyanse a la mierda panfletarios de los cojones!!! (sobre todo los progresistas de pacotilla que van de intelectuales sin saber hacer la O con un canuto)
Y dicho esto para desahogarme, cierto es que se puede resumir ese texto en seis líneas, pero el valor literario, se lo da la amplitud del texto, con la riqueza de las expresiones y giros metafóricos creadores de la imaginación suficiente, como para vivir el momento del histórico relato en primera persona y no como puro espectador.
Como yo, me compre la entrada con cierto tiempo de antelación, no quiero perder mi reserva y eso, me deja poco tiempo para el back-stage.
Quiero decir que con el trabajo que tengo y el poco tiempo que me queda, dudo mucho que os pueda aportar nada.
Primero, porque no sé y segundo, porque se me da muy mal la narrativa.
Llevo una semana sin conexión debido parece ser después de una exhaustiva autopsia a que se tiene que cambiar cierto circuito integrado en la entrada telefónica al haberme duplicado la velocidad de Internet (aplausos) y no lo asimila jajaja (menuda gracia que me hace). La vieja conexión con módem interno, me da para fumar un cigarrillo mientras carga todo esto que escribo…(anda y rima y todo)
H e de decir, que he vivido la hidrofobia en primera persona y un día de estos os cuento la experiencia (no me gusta un pelo recordarlo, pero lo intentaré) es lo menos que se puede hacer por haber salido de esa.
Ah! se me olvidaba…Estoy de acuerdo con Wilo…Esto es Internet ¿Recuerdas?
Aquí, cualquier parecido con la realidad, es pura coincidencia.
Sólo tú y yo, somos reales…Lo demás, es pura imaginación.
Un abrazo a todos…(voy a fumar)

Nelo Bacora
22 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
_Liver_ เขียน:
Hola Jesús, he querido venir personalmente (jeje se entiende verdad) pos eso...a darte las gracias por tu comentario sobre unos poemas expuesto en el espacio de Magalí...porque sinceramente es una de las frases mas bonitas que he leído sobre mis poemas, no se sí son unas líneas maravillosamente perfectas no creo que sea tanto así..., pero esa expresión me ha llegado al alma y quería que lo supieras...sabes, esas palabras que creo son escritas con sinceridad, al menos así quiero imaginarlo...hacen que siga pensando que vale la pena seguir escribiendo y compartiendo da igual de que escribas...si se hace, es bonito hacerlo para todos.

Y ahora, voy a leer de que va tu entrada..jeje, quizás este no era el sitio mas adecuado para contestarte, pero....aquí lo dejo...

Saludos desde mas arriba
22 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Angelicah เขียน:
Jejejjeje! que bien que lo haces todo jodio, tu entrada de hoy no puede ser mas acertada. Me voy a poner a ello en seguida a ver si me sale algo bonito o por lo menos original, jejeje estoy desando leer todos los finales y por su puesto el tuyo, por cierto me gusta la idea de crear un final b como en los culebrones jejejje! sorprendenos! besos guapisisimo
21 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
BAMBINA เขียน:
Pequeño no tengo tiempo para leerte ahora ni para contestarte así como me gustaría. Sólo darte mi permiso (no era necesario pedirlo) para enlazar gika cueki. Hablamos a mi vuelta.

Besos.
21 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
wilo เขียน:
achacare a la fiebre q he mezclao mi link y la idea de tu cuento , obvio q la genialidad no es q este linkeao , si no la idea sobre el cuento , jejeje
21 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
wilo_indomable เขียน:
jesus he estado todo el dia con fiebre ,hace nada me levante y aqui estoy desvariando.
me gusta el añadido que has puesto en mi link ,jeje .bueno al grano la idea es genial , consigues varias cosas con ello , provocas la participacion , el interes y el debate ( esto ultimo me encanta ) .Respecto a que me incluyas es un honor y me halagas, pero tambien debo decirte que no se si podre hacerlo , no pondre la excusa de falta de tiempo q me parece muy trillada , tengo a un amigo desde hace ni se sabe prometida una narracion de viajes y naturaleza y ahi esta esperando , soy bastante perezoso y añade que en breve me ire a inglaterra unos dias, tal vez mas ,si todo sale bien y estoy en plenos preparativos .
Otra cosa , asi me iras conociendo , me gusta decir las cosas tal como las siento , eso a veces molesta .Llevo en este mundo de los blogs desde abril , he tenido fases de gran entusiasmo , otras en que cerre los espacios aburrido , son ciclos , ¿ porque te digo esto ? porque tu llevas muy poco tiempo y lo ves y nos ves de color de rosa ( si no es asi sorry ) , soy esceptico respecto a las respuestas colectivas de la gente , somos egoistas y egocentricos y miramos primero por nosotros mismos y despues tal vez , solo tal vez , si nos queda tiempo se lo dedicamos a los amigos , con esto solo quiero decir q iniciativas como la tuya me parecen extraordinarias....pero y ojala me equivoque no creo en ellas a largo plazo...
perdona ser tan negativo , no siempre es asi , soy contradictorio , puede q influya la fiebre ,puede q sea q cerraran mi espacio II , puede q este decepcionado del ser humano......
un fuerte abrazo Jesus.
21 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Almudena เขียน:
Buenas!

Tengo una gran noticia!! Valgo para algo más que para estudiar ratas!! Recuerdas el dilema que se te presentaba... el de como era posible que hubiera un comentario con una hora posterior? tengo la respuesta... las rat.... perdón.... la cosa está en que el comentario que había antes que el tuyo era del día anterior. Eureka!!

Al margen de mis últimos descubrimientos en el campo de la relatividad, del espacio-tiempo... te quería decir que me parece una idea genial lo que propones. Yo me pondré con ello a partir del miércoles, cuando ya habrá pasado mi primera batalla contra los exámenes. Me encanta.... porque tienes toda la razón, escribirmos para compartir, así que... por qué no crear algo juntos?

Pues nada más... un saludo!!!
21 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Neo_andromeda เขียน:
No tengo tiempo para hacerlo...:( además, hace tiempo q tomé la decisión de dejar de escribir. De todos modos la idea me parece genial. Ya nos mantendras informados.
20 ม.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
ςя¡şťĬמą เขียน:
Sipi ya lo entendí, es que hace como 32 grados acá y con éste calor se me está fritando el cerebro.
En cuanto al premio, no tiene que ser nada tangible, palpable, material...
Podría ser que el ganador escriba la mitad (o como en tu caso, la 3/4 parte) de algo que los demás tendríamos que completar, para poder hacer la ronda y seguir con el juego.
No sé, como la cosa lúdica me gusta tanto como escribir, era solo una idea. Dos cabezas piensan mas que una, no?

¸.•♥´¨`♥•.¸¸.•♥´¨`♥~•.¸¸.•♥´¨`♥•.¸¸.•♥ Cris
20 ม.ค.

การติดตามข้อมูล (1)

URL การติดตามข้อมูลสำหรับข้อมูลนี้คือ:
http://onjesuspace.spaces.live.com/blog/cns!752A330E4B10DA60!630.trak
เว็บล็อกที่อ้างอิงข้อมูลนี้