แฟ้มประวัติJesuSpace... Griten en s...รูปถ่ายบล็อกรายการ เครื่องมือ วิธีใช้

บล็อก


17 กุมภาพันธ์

El efecto mariposa

 

Lo que suena en este rincón…

…o sobre cómo puede influir cada pequeña acción…

…sobre el resto de tu vida.

 

 

(para leer la traducción, id seleccionando el texto)

 

 

 

Coldplay – What if

Que pasaría si…

What if there was no lie

Qué pasaría si no hubiera mentiras
Nothing wrong, nothing right

Nada correcto, nada equivocado
What if there was no time

Qué pasaría si no hubiera tiempo
And no reason or rhyme

Y no hubiera razón ni rima

 

 

 

What if you should decide

Qué pasaría si tuvieras que decidir
That you don't want me there by your side

Que no me quieres a tu lado
That you don't want me there in your life

Que no me quieres en tu vida

 


 What if I got it wrong

Qué pasaría si me equivocara
And no poem or song

Y ningún poema o canción
Could put right what I got wrong

pudiera arreglar lo que me hizo equivocarme
Or make you feel I belong

o hacerte sentir que te pertenezco

 

 


What if you should decide

Qué pasaría si tuvieras que decidir
That you don't want me there by your side

Que no me quieres a tu lado
That you don't want me there in your life

Que no me quieres en tu vida

 

 


Ooh ooh-ooh, that's right

Oooh, está bien

Let's take a breath, try to hold it inside

Tomemos un respiro, tratemos mantenerlo dentro
Ooh ooh-ooh, that's right

Oooh, está bien

How can you know it, if you don't even try
Como puedes saberlo si ni siquiera lo intentas?

Ooh ooh-ooh, that's right
Oooh, está bien

 

 


When every step that you take
Cuando cada paso que dieras

Could be your biggest mistake
pudiera ser tu mayor error

And we could bend, or we could break
Y podríamos dañar esto o romperlo
Well, that's just the risk that you take
Bueno, ese es el riesgo que corres

 

 

 

What if you should decide

Qué pasaría si tuvieras que decidir
That you don't want me there by your side

Que no me quieres a tu lado
That you don't want me there in your life

Que no me quieres en tu vida

 

 

 

ข้อคิดเห็น (27)

โปรดรอสักครู่...
ขออภัย ข้อคิดเห็นที่คุณป้อนยาวเกินไป โปรดย่อให้สั้นลง
คุณไม่ได้ป้อนข้อมูลใดๆ โปรดลองอีกครั้ง
ขออภัย เราไม่สามารถเพิ่มข้อคิดเห็นของคุณได้ในขณะนี้ โปรดลองอีกครั้งในภายหลัง
ในการเพิ่มข้อคิดเห็น คุณต้องได้รับการอนุญาตจากผู้ปกครองของคุณ ร้องขอการอนุญาต
ผู้ปกครองของคุณได้ปิดการแสดงข้อคิดเห็น
ขออภัย เราไม่สามารถลบข้อคิดเห็นของคุณได้ในขณะนี้ โปรดลองอีกครั้งในภายหลัง
คุณแสดงข้อคิดเห็นเกินขีดจำกัดสูงสุดที่สามารถทำได้ในหนึ่งวันแล้ว โปรดลองอีกครั้งในอีก 24 ชั่วโมง
บัญชีของคุณถูกปิดใช้งานการแสดงข้อคิดเห็น เนื่องจากระบบของเราพบว่าคุณอาจกำลังสแปมผู้ใช้รายอื่น หากคุณมั่นใจว่าบัญชีของคุณถูกปิดใช้งานอย่างไม่ถูกต้อง โปรดติดต่อ ฝ่ายสนับสนุน Windows Live
ดำเนินการตรวจสอบความปลอดภัยทางด้านล่างเพื่อให้การแสดงข้อคิดเห็นของคุณเสร็จสมบูรณ์
อักขระที่คุณป้อนในการตรวจสอบความปลอดภัยต้องตรงกับอักขระในรูปภาพหรือเสียง

ในการเพิ่มข้อคิดเห็น ให้ลงชื่อเข้าใช้ด้วย Windows Live ID ของคุณ (หากคุณใช้ Hotmail, Messenger หรือ Xbox LIVE คุณมี Windows Live ID อยู่แล้ว) ลงชื่อเข้าใช้


หากยังไม่มี Windows Live ID ลงทะเบียน

22 ส.ค.
Gino Elguetaเขียน:
pocas palabras para esto, pero concuerdo con una chica q postea, hace falta a veces dar otra oportunidad, vi la segunda parte de la pelicula hace un rato y escuche la cancion de cold play, llena de nostalgia saber que muchas cosas pueden cambiarse con tan solo una pequeña accion, de ahi que el todo seria quizas completamente diferente.... yo aun lamento el haberla perdido, por eso vale por el tema  que me hizo escribirle a ella despues de un tiempo largo  ocultando tras los silencios  el amor que aun le tngo... saludos desde Chile.... Te Amo Noemi
12 ก.พ.
Andrea Tatiana Blasco Velaเขียน:
Por fín he sacado un huequecito para pasarme por aquí ^^ (vaya semanita de depresión post-vacacional)
Me parece que eso del efecto mariposa pasa todos los días sin que nos demos cuenta... (pero pensarlo me agobia muchísimo O_O)
¿te gustan las fotos? yo prefiero la segunda (tiene más fuerza, como Soraya ^^)
 
Muchos besitos.
 
P.D. Y suerte con las oposiciones ;-)
28 ก.ย.
Catyเขียน:
A lo mejor no viene a cuento, pero he visto el cartel de la película junto a la canción y me ha recordado lo buenísima que es esta película.
Gracias por recordármela :)
13 มี.ค.
Nora Cristinaเขียน:
El "efecto mariposa" es una frase que incluye la más técnica noción de dependencia sensible en condiciones iniciales en la  teoría del caos. La idea es que pequeñas variaciones en las condiciones iniciales de un sistema dinámico pueden producir grandes variaciones en el comportamiento del sistema a largo plazo. Asi que yo pienso (después de ésta definición académica que te aporto sin costo alguno, claro) que pasa cuando una mariposa bate sus alas en Buenos Aires?
 
Respuesta: Viene algo parecido a una vibrador gigante (mis disculpas si he provocado algún desviado pensamiento hacia algo erótico, que no ha sido mi intención , lo juro por las santas aceitunas en salmuera ) y sacude todas las aceitunas que cuelgan de los olivares de Jaén.
 
Jo....hijo, que me había olvidao de ponerte un comentario acá!!! (desde que me dijiste lo de la dimisión del tipo del Barça que no me puedo concentrar en mis menesteres!!!
 
 
¸.•♥´¨`♥•.¸¸.•♥´¨`♥~•.¸¸.•♥´¨`♥•.¸¸.•♥ Cris
1 มี.ค.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Hache เขียน:
Cuando en un extremo de España un tipo llamado Jesús intenta demostrar que solo tiene 19 años...una arañayogurcito se descojona en Valencia XDDDDD
 
Fdo: Hache. Demostrando de nuevo la teoria del efecto mariposa :-p
23 ก.พ.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
Hache เขียน:
¿Puede el hecho de ponerle a una araña anciana 10 años de más en Valencia, provocar que le corten las pelotas a un tal Jesús en la otra punta de España? Si! El Efecto Mariposa existe!!!! XDDDDD
 
Jajajajaja, pero que cabrito eres! Un besazo, niño!
 
Hache.
23 ก.พ.
รูปภาพของ ไม่ระบุชื่อ
CuriosoSilencio เขียน:
Es cierto eso del efecto mariposa...cada vez que bate las alas y me sonrie...noto un vendaval en mi cara...
 
Si, si...existe...yo lo he vivido...
 
 
 
P.D. Miau...ventana?...es quizá lo unico que no he entendido del todo...
P.D.2. Pequeña explicación?...
 
 
 
P.D.3. Abrazos de esos...
22 ก.พ.
wilo .เขียน:

Hola Jesus  ¿ como va todo ? , hace un  par de dias que  regresé y estoy cargando las pilas para marcharme de nuevo , jeje , estoy en la gloria sin pc aunque no os olvido , mañana si no me da pereza pondre unas fotos del viaje ..

un abrazote

 

wilo 

22 ก.พ.
Ruth Melgar Yuberoเขียน:
La verdad es q la peli me impactó muchísimo (la de Ashton Kutcher)...hay q ver q por un detalle todo puede volverse en exactamente lo contrario o ni llegar a suceder... por cierto, la letra de ColdPlay, preciosa
 
Besotesssss!
21 ก.พ.
marina salas canoเขียน:

Ays como te escondes entre mis entradas perdidas...y a mí me da tanto miedo esconderme por si acaso no me encuentras y puedas pensar que me olvidé de ti...

Espero con ansias volver a escuchar a Mario...porque no lo he encontrado, desde aquella tarde de otoño, y lo añoro, como si siempre hubiesemos compartidos las vueltas de las batallas...

Las miradas no se cambian, las miradas se regalan, cambiarlas sería violar su pureza, en todo caso te las intercambio, me parece más justo, pues tus ojos no son los de Mario, y su voz, no eres tú.

 
 
Deberás entonces aprender a susurrarle a los segundos, pues para mí el tiempo corre demasiado...¿dónde está la cercanía?
 
Ojalá fuese posible el trueque de momentos.
20 ก.พ.
JORGE BENITEZ MARTINEZเขียน:
Es que a mi me gusta Juanito Valderrama.
 
Tranquilo,te mandaré unos jamones de bellota para compensarte lo de la cara
 
 
Saludos
20 ก.พ.
Almudena Sanzเขียน:
Bonita canción, eres un verdadero fanatico de coldplay, aunq eso ya los abiamos. me encannta el detalle de la traducción ahi al seleccionar.... q nivel!!
 
gracias por las palabras de ánimo... escribi aquel grito a lo divino en pleno ataque de "joder, no me da tiempo"... creo q se notaba.
 
A estas alturas ya solo em queda un examen, para el miercoels, estoy deseando acabar. No aguato más... puaj...
 
Un besiño. Ya nos veremos!!!
 
PD: Que peliculón el de intacto!
19 ก.พ.
Lili Cเขียน:
Cualquier cosa q quieras saber y yo pueda responderte... ya sabes: Pregunta!
PD: Reitero q te lo dije con cariño. Ah! Yo también soy extraña... díficil de definir no lo sé, pero algo rarita sí q me consideran. Bueno... no és malo ser raro... los diamantes también són raros... la arena corriente. Ser raro no és nada malo.
19 ก.พ.
lorenaเขียน:
Ya he vuelto! ains1 y menos mal q se m dio por volver a leer lo q t escribi..q ya decia yo q no m cuadraban las cosas... creo q m qdo algo ambigüo, asi q solo aclarar q todo lo q dije no tiene nada especifico q ver con "tú": ni comentarios, ni chuflas tontas :P  ains! q mal m sienta el no dormir... aunq tengo q reconcerme a mi misma q en esos estados llego a las mejores conclusiones :D ya se ya se, q no hay por donde cogerme, pero mmmmm si t sirve de consuelo, no se m va tanto la cabeza comoparece :P
 besitos tete!! (y vuelve pronto...)
19 ก.พ.
lorenaเขียน:
Esta cancion suena más a mi q a ti... soy yo más que tú... :D
Siempre m sorprendes... Aunque incluso yo misma m supero... acaba de sentarme muy mal tanto leer comentarios. Esto m pasa por metiche. Creo q voy a dejar  estos sitios. No voy a ninguna parte y solo sirven par sacar celos tontos q ni siquiera sabia q pudiera tener.  En fin! q entré muy risueña y marcho cabizbaja...por tonta, por supuesto.
Dew!! bss
 
19 ก.พ.
Lili Cเขียน:
Me ha encantado lo de que "la lluvia indomable hace crecer las raíces". Lo recordaré cuando llueva en mi mundo.
Puedo decirte con todo el cariño que me resultas un hombre algo extraño y díficil de definir? 
Besos, Jesús.
18 ก.พ.
marina salas canoเขียน:
Me parece demasiado bonita la canción como para no dar otra oportunidad más...porque siempre queda algo que hablar.

El texto son viejísimas explicaciones, pero reflexiones en general por lo que la gente muchas veces piensa de mí, sobre todo aquellos que están más cerca y a los que aprecio.

Jajaja...muy bueno lo de Bambino-universal...no es que siga las reglas sino como diría mi madre: eres muy políticamente correcta...

Me encanta encantar así sin encantamientos previos ni premeditaciones, me encanta encantar siendo yo.

Las fechas de caducidad sólo son reclamos de ventas...y sólo quería venderte más besos...¿es una buena solución?

Encontré los besos...ahora sólo tengo que encontrar al dueño.

Huellas de los besos que van en la búsqueda
18 ก.พ.
Tamarucaเขียน:
Decidido! Lo contrario!
 
(Perdona por ayer, es que taba ZZZZzzzz.... cansadiiiissssssimaaaaa...)
Un besico fuette guapo! Ah no, feo! ^^
18 ก.พ.
Liverเขียน:

Hola....verdad que es una imagen preciosa....gracias por tu coment..y por la visita, ando que no ando, vuelo, ya ves lo que son las cosas, hace unos´pocos días con tiempo sobrante hasta el hastío...y ahora no me llega apenas para mis vicios...visitas pendientes que me gusta hacer y un sueño poderoso que me puede y me derrota..tengo que encontrar el modo de vencerlo jeje en esas estoy...creo que simplemente es tema de organización...y centrarme...aunque eso en mi es harto difícil...

Besos que vuelan como este viento, a la entrada de la tarde.

18 ก.พ.

การติดตามข้อมูล

URL การติดตามข้อมูลสำหรับข้อมูลนี้คือ:
http://onjesuspace.spaces.live.com/blog/cns!752A330E4B10DA60!840.trak
เว็บล็อกที่อ้างอิงข้อมูลนี้
  • ไม่มี